اختلالات گلبول های سفید

گلبول های سفید خون (لکوسیت ها) به بدن کمک می کنند تا در برابر عفونت ها و مواد خارجی از خود دفاع کند. اختلالات گلبول های سفید می توانند بر پاسخ سیستم ایمنی بدن و توانایی بدن شما برای مقابله با عفونت ها تاثیر بگذارند. این اختلال ها می توانند بزرگسالان و کودکان را تحت تاثیر قرار دهند.
لنفوم
لنفوم یک سرطان خون است که در سیستم لنفاوی بدن رخ می دهد. گلبول های سفید شما تغییر کرده و خارج از کنترل رشد می کنند. لنفوم هوچکین و لنفوم غیر هوچکین دو نوع مهم از لنفوم ها محسوب می شوند.
لوسمی
لوسمی یک سرطان خون است که در آن گلبول های سفید بدخیم درون مغز استخوان تکثیر می شوند. لوسمی می تواند حاد یا مزمن باشد. لوسمی مزمن با سرعت کمتری پیشرفت می کند.
سندرم میلودیسپلاستیک (MDS)
سندرم میلودیسپلاستیک یک بیماری است که گلبول های سفید در مغز استخوان را تحت تاثیر قرار می دهد. بدن سلول های نابالغ بسیاری موسوم به بلاست تولید می کند. این بلاست ها تکثیر شده و سلول های بالغ و سالم را بیرون می رانند. این سندرم می تواند به تدریج یا خیلی سریع پیشرفت کند و گاهی منجر به لوسمی می شود.
اختلالات پلاکت
وقتی دچار بریدگی یا آسیب دیدگی دیگری می شوید، پلاکت ها وارد عمل می شوند. آن ها در محل آسیب دیدگی جمع می شوند و به طور موقت از خونریزی جلوگیری می کند. اگر دچار اختلال پلاکت هستید، خون شما دارای یکی از سه ناهنجاری زیر می باشد:
- پلاکت کافی در خون وجود ندارد. اگر پلاکت خون بیش ازحد کم باشد بسیار خطرناک است زیرا حتی یک صدمه کوچک می تواند باعث خونریزی شدید شود.
- پلاکت بیش ازحد در خون وجود دارد. اگر پلاکت بسیار زیادی در خون وجود داشته باشد ممکن است باعث تشکیل لخته های خونی شده و یک شریان اصلی را مسدود کند و باعث سکته مغزی یا حمله قلبی شود.
- پلاکت هایی که به درستی لخته نمی شوند. گاهی پلاکت های تغییرشکل یافته نمی توانند به گلبول های دیگر یا دیواره عروق خونی بچسند و بنابراین به درستی قادر به تشکیل لخته نیستند. همچنین این وضعیت می تواند به خونریزی های خطرناکی منجر شود.
اختلال های پلاکت عمدتا ژنتیکی می باشند، یعنی ارثی هستند. برخی از این اختلال ها عبارت اند از:
بیماری فون ویلبراند
بیماری فون ویلبراند شایع ترین اختلال خونریزی ارثی محسوب می شود. علت این بیماری کمبود یک پروتئین موسوم به عامل فون ویلبراند (VWF) است که به لخته شدن خون کمک می کند.
هموفیلی
هموفیلی احتمالا معروف ترین اختلال لخته شدن خون است. این بیماری تقریبا همیشه در مردان رخ می دهد. خونریزی بیش ازحد و طولانی مدت جدی ترین عارضه هموفیلی به شمار می آید. این خونریزی می تواند در داخل یا خارج از بدن و بدون هیچ دلیل مشخصی رخ دهد. درمان شامل استفاده از یک هورمون موسوم به دسموپرسین برای نوع خفیف A است که می تواند ترشح فاکتور لخته کننده را افزایش دهد، و برای نوع B و C از تزریق خون یا پلاسما استفاده می شود.
ترومبوسیتمی اولیه
ترومبوسیتمی اولیه یک اختلال نادر است که می تواند لخته شدن خون را افزایش دهد. این وضعیت باعث افزایش خطر سکته مغزی یا حمله قلبی می شود. این اختلال زمانی رخ می دهد که مغز استخوان بیش ازحد پلاکت تولید کند.
اختلالات عملکرد پلاکت
برخی از داروها و بیماری ها می توانند عملکرد پلاکت ها را تحت تاثیر قرار دهند. حتما پزشک خون خود را از داروهایی که مصرف می کنید، حتی داروهای بدون نسخه که خودتان انتخاب می کنید، مطلع نمایید. انجمن هموفیلی کانادا (CHA) هشدار می دهد که داروهای رایج زیر ممکن است پلاکت ها را تحت تاثیر قرار دهند، به خصوص اگر در طولانی مدت مصرف شوند.
- آسپرین
- داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAID)
- برخی از آنتی بیوتیک ها
- داروهای مربوط به قلب
- داروهای رقیق کننده خون
- داروهای ضد افسردگی
- داروهای بی حس کننده
- آنتی هیستامین ها
اختلالات سلول پلاسما
اختلالات بسیاری وجود دارد که می توانند سلول های پلاسما را تحت تاثیر قرار دهند. سلول پلاسما نوعی گلبول سفید است که پادتن تولید می کند. این سلول ها برای دفع عفونت و بیماری اهمیت بسیاری دارند.
میلوم سلول پلاسما
میلوم سلول پلاسما یک سرطان نادر خون است که در سلول های پلاسما در مغز استخوان ایجاد می شود. سلول های بدخیم پلاسما در مغز استخوان انباشته می شوند و تومورهایی موسوم به پلاسماسیتوم عمدتا در استخوان هایی مانند ستون فقرات، لگن، یا دنده ها ایجاد می کنند. سلول های غیرطبیعی پلاسما پادتن های غیرطبیعی موسوم به پروتئین های مونوکلونال (M) تولید می کنند. این پروتئین ها در مغز استخوان جمع می شوند و پروتئین های سالم را بیرون می رانند. این وضعیت می تواند منجر به غلظت خون و آسیب دیدن کلیه شود. علت میلوم سلول پلاسما ناشناخته است.
اختلالات سلول های خونی چگونه تشخیص داده می شوند؟
دکتر و متخصص خون ممکن است چندین آزمایش از جمله شمارش کامل سلول های خون (CBC) برای تعیین تعداد سلول های مختلف خون برای شما تجویز نماید. همچنین ممکن است بافت برداری مغز استخوان را تجویز کند تا وجود سلول های غیرطبیعی در مغز استخوان شما را بررسی نماید. این بافت برداری شامل برداشتن بخش کوچکی از مغز استخوان برای آزمایش است.
گزینه های درمانی برای اختلالات سلول های خونی چه هستند؟
برنامه درمانی شما به عامل بیماری، سن، و وضعیت سلامتی کلی شما بستگی دارد. پزشک فوق تخصص خون و آنکولوژی ممکن است از ترکیبی از روش های درمانی برای کمک به رفع اختلال سلول های خونی شما استفاده کند.
داروها
برخی از گزینه های دارویی شامل استفاده از داروهایی مانند Nplate (رومی پلوستیم) می باشد که مغز استخوان را به تولید پلاکت های بیشتر تحریک می کند. در مورد اختلالات گلبول های سفید، آنتی بیوتیک ها می توانند در مبارزه با عفونت ها به بدن کمک کنند. مکمل های غذایی مانند آهن و ویتامین B-9 یا B-12 می توانند کم خونی ناشی از کمبود این مواد را درمان کنند. به ویتامین B-9 فولات نیز گفته می شود و ویتامین B-12 به کوبالامین نیز معروف است.
عمل جراحی
پیوند مغز استخوان ممکن است بافت آسیب دیده مغز استخوان را ترمیم نموده یا جایگزین کند. عمل پیوند مغز استخوان معمولا شامل انتقال سلول های بنیادی از یک اهداکننده به بدن شما می باشد تا مغز استخوان بتواند تولید سلول های خونی طبیعی را آغاز نماید. انتقال خون گزینه دیگری است که به شما کمک کند سلول های خونی ازدست رفته یا آسیب دیده را جایگزین کنید. در هنگام انتقال خون، خون سالم از یک اهداکننده به بدن شما تزریق می شود.
موفقیت آمیز بودن این دو روش به معیارهای خاصی نیاز دارد. مشخصات اهداکنندگان مغز استخوان باید تا جایی که امکان دارد با مشخصات ژنتیکی شما مطابقت داشته باشد. برای انتقال خون، به یک اهداکننده با گروه خونی سازگار با شما نیاز است.
آزمایشگاه تخصصی دکتر صادقیان، مفتخر به اخذ ایزو ۹۰۰۱ و ایزو ۱۰۰۰۲ انگلستان، تحت نظر دکتر حامد صادقیان، متخصص پاتولوژی سرجیکال و کلینیکال، بالغ بر هزار مورد از آزمایشات مختلف را در زمینه های پاتولوژی، سیتولوژی و میکروبیولوژی، تحت پوشش قرار می دهد.
آزمایشگاه دکتر صادقیان طرف قرارداد بیمه های پایه و اکثر بیمه های مکمل درمان می باشد.
آدرس: مشهد – بلوارامامت – نبش امامت ۳۴ – ساختمان پزشکان امامت
شماره تماس: ۰۵۱-۳۶۰۱۷۸۵۱ و ۰۵۱-۳۶۰۱۷۸۵۲

